Za trzynaście minut rozpocznie się najgorszy dzień w roku… Byle się nie popłakać

„Gorąca woda spływa po moim nagim ciele. Zmywa ze mnie brud, obywa nowe i stare rany. Woda zamienia się w parę zasłaniając lustro. Przyjemny dźwięk wody spływającej w ścieki. Przyjemne ciepło otula lecz dalej jest zimno. Wstaje a krople powoli ze mnie spływają. Mego odbicia nie widać w lustrze, i dobrze patrzenie na samą siebie powoduje obrzydzenie. Ubieram się w jakieś ciuch, byleby przykryły blizny. Sprawdzam wiadomości, napisała. Delikatnie uśmiecham się do telefonu i odpisuje. Odkładam go po kilku minutach, uśmiech znika. Kładę się do zimnego łóżka i próbuje zasnąć. Zasypiam po kilku godzinach płaczu. A rano? Zakładam na siebie maskę i udaję szczęśliwą i egoistyczną p****. Jedynie samej w łazience jest mi dobrze, mogę wtedy uronić kilka łez i porobić kilka cięć. A później znów udaje że jest dobrze… kiedy ogarnia mnie obrzydzenie”