Wolfgang Amadeus Mozart, jeden z największych umysłów w historii muzyki, miał słabość do humoru skatologicznego. Ten aspekt jego osobowości znalazł nawet odzwierciedlenie w niektórych jego kompozycjach muzycznych, takich jak kanon „Leck mir den Arsch fein recht schön sauber”, co można przetłumaczyć jako „Lizać mi tyłek, aż będzie czysty”. W tym kanonie austriacki kompozytor i pianista wspomina o „tłustym, mocno maślanym pragnieniu, jak lizanie pieczeni, mojej codziennej czynności”, na przykład. Ze względu na prowokacyjne słowa, ten kanon musiał być adaptowany do wykonania i zyskał wiele interpretacji na przestrzeni lat, ale oryginalna wersja odżyła w 1991 i była doskonałym sposobem na zgłębienie postaci Mozart i tego, co działo się w jego głowie na co dzień. Warto wspomnieć, że jak to bywało w tamtych czasach, Austriak używał takiego języka w swojej codziennej komunikacji, co znajduje odzwierciedlenie w niektórych listach, które wysyłał do swojego ojca, matki i kuzynki, w której, według zapisów, miał się zakochać.