Opowiem wam historię…
Dobra, nie umiem. Ale mam nadzieję, że uśmiejecie się tak, jak ja.

Religia, wczoraj.
Początek lekcji, wchodzi nauczycielka, daje każdemu zeszyt, bo poprzednie (u nas są szkolne zeszyty) zgubiła chyba gdzieś na początku września. Od tamtego czasu robiliśmy wszystko na komputerach w sali informatycznej, jako prezentacje. Więc trzeba było wszystko od początku tego semestru wydrukować (wcześniejszych notatek nie) i wkleić do zeszytu, ale było to w prezentacjach, zrobionych przez nauczycielkę, my tylko uzupełnialiśmy ramki i teksty, plus mnóstwo pustych slajdów. Ona nie powiedziała, co mamy dokładnie zrobić, poszła sobie, i w efekcie każdy ma co innego. Ja zostałam w sali, poszłam do drukarki pod koniec lekcji, gdy nie było takiej kolejki. Ale gdy sobie czekałam w sali, co chwila wracały dziewczyny. I za każdym razem komentarz, że aż ze śmiechu chciało się płakać, bo zostały wypowiedziane jakby w dialogu, mimo, że były to przypadkowe zdania:
– She’s a witch!
– She named me Jessica! (Dziewczyna nazywa się Arabella. Skąd inne imię?)
– I hate her!
– The worst teacher ever!
– She told me to print this paper, and later she asked why I did this!
„Dobra szkoła”. Chyba to usłyszałam, gdy mnie tu zapisywali.

Hej kochani! Ja tu w pewnej sprawie… (muszę sobie jakieś „intro” wymyślić, naprawdę)
No więc mam z @Annie_Granger zakład o to, która będzie miała więcej obserwujących. Jeśli ona, ja wygram, a jeśli ja, ona wygra. Wiem, może się wydawać bezsensowne, ale moim zdaniem to fajna zabawa. Podsumowanie robimy 10 lutego.
I tu mam do was prośbę. Czy moglibyście wejść na jej profil, przeczytać jej opowiadanie (które moim zdaniem jest genialne), i jeżeli wam się spodoba, zaobserwować ją? W ten sposób ona dostanie motywację, żeby pisać dalej, a ja wygram zakład. (#diabelskieplany) Obserwując i dając serduszka osobom, które są świetnymi autorami, dajemy szansę, żeby zostali docenieni!