Wracam po dość długiej przerwie.
Myślę że potrzebowałam resetu od tej strony (znów, heh), potrzebowałam resetu od mojego wirtualnego życia. Po prostu w końcu zrozumiałam że muszę się wziąć za siebie – swoje zdrowie fizyczne jak i psychiczne. Przeszłam dość spory glow up wyglądu (oh yeah ścięłam połowę włosów) ale przede wszystkim mentalu. Stwierdziłam że nikt inny nie zmieni mojego życia na lepsze, a ciągle zamartwianie i porównywanie się do kawałka g0wna nic nie wniesie. Tak więc wreszcie zaczęłam walczyć aby stać się wymarzoną wersją siebie. Jest lepiej, dużo lepiej.

…
Tak więc zaglądam na stronę i dostrzegam że naprawdę wiele mnie ominęło. Dziwne uczucie zobaczyć wreszcie upragnione funkcje o których pisałam we wpisie niżej. Naprawdę widzę że strona się zmieniła… i teraz mogę wreszcie powiedzieć że na lepsze. Cieszę się że po ponad dwóch latach doczekałam się takiej modernizacji. Jest naprawdę dobrze.

Bez zbędnego gadania przechodzę do tego co pewnie interesuje większość obserwatorów, jak nie wszystkich – co dalej ze mną… z Fenrir.wolf
Otóż długo myślałam nad moją przyszłością na SQ i doszłam do wniosku że za dużo pracy włożyłam w ten profil żeby tak po prostu odpuścić i zniknąć. Wycofać się i zapomnieć. Może zabrzmi to brutalnie ale za dużo życia straciłam na planowaniu i tworzeniu opowiadań żebym teraz pozostawiła je niedokończone, bez finału.
Ale zmieniałam podejście. Teraz mam gdzieś długość czasu jaki minął od ostatnich części Frosta. Teraz nie skupię się na tym co zrobić żeby jak najszybciej zamknąć serię, tylko jak zakończyć serię z przytupem. Żeby choć raz jeszcze poczuć dumę i zadowolenie po publikacji. Ten jeden raz.

Co z nowelką Hitachi'ego? Nie wiem. Szczerze mówiąc czuję że fabuła ma naprawdę ogromny potencjał i myślę że fani White Death byliby ogromnie zadowoleni z kolejnego opowiadania z tego uniwersum ale… boję się że znów wzięłam na siebie za dużo i nie uda mi się pociągnąć tej (w zamyśle) czteroczęściowej serii. Nie chcę też porzucać tego pomysłu. Nie chcę zostawiać historii Hitachi'ego niedokończonej i… pustej? Wybrakowanej? Chcę pokazać dlaczego tak bardzo lubię tę postać, dlaczego jest tak wyjątkowa i dlaczego zasługuje na uznanie. Po poznaniu motywów jakimi kierował się 'Hit' myślę że White Death będzie łatwiejsze w odbiorze.

Jeśli o tym mowa to chcę zdradzić coś jeszcze… powstaje (a przynajmniej powstawało przez jakiś czas) nowe opowiadanie. One-shot. O Białej Śmierci właśnie. O jej szczenięcych latach i wychowaniu w Sforze Krwii. O dziwo mam naprawdę sporo napisane więc myślę że uda mi się sfinalizować ten projekt. Fabuła powstała krótko po zakończeniu White. Pamiętam datę 20 grudnia – wtedy rozwinęłam drugą, dość istotną postać w życiu młodej Hover. Tak, mamy lipiec ale wszyscy dobrze wiecie że jestem okropnym leniem i nie mam zapału do pisania. Kiedyś miałam, tylko że wtedy nie posiadałam umiejętności. Gdy zyskałam jedno, nawet nie zorientowałam się kiedy zatraciłam drugie… Eh, życie.
Nie chcę dużo mówić o tym opo bo nie chcę też robić nadziei że się ukaże. Jeszcze nie wiem czy znajdę w sobie resztki zamiłowania do kreatywnego pisania. (Czuję że rymuję)

Przed przerwą szykowałam też kilka quizów – jeden o sforze, dwa pozostałe o tematyce muzycznej, ale teraz nie mam pojęcia kiedy je skończę. Czy w ogóle je skończę…

Coraz częściej mam wrażenie że nie mam siły być dłużej Fenrirką. Wiecie, ona codziennie z ekscytacją zaglądała na tą stronę i… żyła nią. Tylko że teraz wreszcie zaczęła żyć. W realu.
Nie czuję się już częścią tej strony, tej społeczności. A przynajmniej nie w takim stopniu jak dawniej…

Zależy mi żebyście wiedzieli że mam się względnie dobrze i żyję. Bo chyba o to tu chodzi. Nawet jeśli nie jestem aktywna to nie zapomniałam o Was. Nie zapomniałam o tutejszym świecie, bo kiedyś był dla mnie bardzo ważny. I dalej jest pod pewnym względem bo przecież ta strona przyczyniła się do tego kim jestem. Jako Fenrir.wolf i jako Ja.

…

Do tego człowieka co przeczytał te wypociny – jak nie masz nic lepszego do roboty w życiu to daj znać bo potrzebuję rąk do pracy w ogrodzie i sadzie. Z góry dzięki.
Ps. Potem odeślę ci te ręce InPostem

1/6