"Garreth obejrzał się, z końca ulicy nadchodził Vinhart, najlepszy łowca nagród we wszystkich królestwach. Był olbrzymi, wyższy od Ederina, choć chudy niczym ghul. Stalowoszare tęczówki zatrzymały się na nim na moment, potem spoczęły na Ederinie.
Siwe włosy i wąs nadawały łowcy wygląd starca, choć nim nie był, miał jakieś czterdzieści lat.
— Powtórz. — w oczach Ederina pojawił się drapieżny błysk.
— Wyzywam cię na pojedynek. — powiedział głośno Vinhart przystając i kładąc dłoń na rękojeści miecza. Ederin uśmiechnął się szyderczo, jego miecz zalśnił purpurowo po wyjęciu z pochwy. Demon machnął nim na próbę i rzucił się na Vinharta. Łowca skoczył mu naprzeciw i zawirowali. Miecze zadzwoniły. Raz, drugi, trzeci, ich ruchy były błyskawiczne. Po kolejnej wymianie odskoczyli od siebie, obaj niedraśnięci. Vinhart zagwizdał, a wtedy ośmioro ludzi obskoczyło Ederina. Koty, pomyślał Garreth, kompania Vinharta. Wszyscy razem rzucili się na demona. W kłębowisku ciężko było rozróżnić osoby. Koty atakowały i odbijały ciosy. Tak było przez chwilę. Potem zaczęły krzyczeć i umierać. Pierwszy wyfrunął blondyn z rozciętą twarzą aż do nosa, drugi został odkopnięty, miał zmasakrowaną czaszkę. Trzeci czwarty odpadli razem, jeden z rozciętym brzuchem, drugi bez dłoni. Pozostali cofnęli się. Połowa z żywych miała rany, Vinhart wciąż był cały. Tym razem to Ederin rzucił się na nich, zamknęli go w kręgu i znów nie było widać kto kim jest. W kłębowisku Ederin zdawał się tańczyć. Wirował, siekł i parował, jak w śmiertelnym tańcu. Wciąż z uśmiechem na ustach bronił się i zabijał. Kolejny Kot padł na ziemię z odrąbanym ramieniem, drugi bez oka, a trzeci z bokiem rozciętym od biodra aż po pachę. Czwarty zrobił trzy kroki do tyłu i padł przebity na wylot. W oczach Vinharta pojawił się strach. Ederin już rozkręcony zadawał ciosy z nieludzką siłą, łowca ledwo i je odbijał. Ostatni cios był precyzyjny, Vinhart wytrącony z równowagi po sparowaniu spóźnił się o sekundę. Miecz Ederina wszedł mu w szyję aż po rękojeść. Łowca zacharczał w agonii, Ederin brutalnie wyszarpnął miecz rozrąbując przy okazji jamę ustną. Na klindze nie było ani kropli krwi. Demon spojrzał na Garretha.
— Tak kończą ci co próbują ze mną walczyć."