Ja mam jakąś dwubiegunowość, chyba.
Na początku płakałam, że mój crush wie, a teraz mi się chcę śmiać. Jedyny powód dla którego mi się płakać, to to, że kocha dziewczynę z innego miasta, ale nie będę go, ani jej obwiniać, bo nad miłością się nie panuje.
Jedyną osobą którą mogę obwiniać, jestem ja sama, bo nakwyraźniej nie jestem zbyt wystarczająca.
Ale wtacając do tej dwubiegunowość, serio.
Z jednej strony się cieszę bo wie, a z drugiej panikuję xd