,,Myślę, że fragment poprawionego Pięknego niechłopca”
Krótkowłosa westchnęła. Niby mogła podejść, nie byłoby w tym nic dziwnego. Tylko… wstydziła się. Zanim wewnętrzna walka między jej sercem a… sercem się skończyła, pojazd zatrzymał się po raz kolejny. Weszło kilku ludzi: jakaś starsza pani, która ciągnęła ze sobą bordową walizeczkę, kobieta o krótkich, farbowanych włosach i nastolatka – ot, zwykła szatynka. To właśnie ta nijaka z wyglądu dziewczyna usiadła obok przystojnego chłopaka. Zaczęli rozmawiać, na co jasnowłosa skrzywiła się nieznacznie i spojrzała w telefon, wypisując kolejną wiadomość.