Pracowałem nad tym, ale co dopiero teraz udało mi się to skończyć. Mój wiersz :
,,Robak zwany smutkiem”

Jest pewien robal. Nazywa się on smutek. Drąży w twoim ciele jak kret korytarze pod ziemią.
Nie ufaj mu ! On wszystko z ciebie zje. Serce, mózg, mięśnie oraz głos.
Gdy pojawi się smutek tak wielki, że nikomu o nim nie mówisz, zaczyna drążyć twoje serce.
Drąży je wolno, ale najszybciej z tego co ma jeszcze zamiar zjeść.
Zaczyna od środka i zjada wszystko ze środka jak robak w jabłku.
Twoje serce zaczyna się robić puste i zaczyna powoli słabnąć.
Gdy skończy, idzie do góry. Zaczyna teraz zjadać twój głos.
Najpierw będziesz się unosił ! Później twój głos zasłabnie, aż w końcu zabraknie go całkowicie.
Następnie czas na mózg. To jest drugie najcięższe przeżycie, po zjadaniu serca.
Zaczynasz się gubić, mylić, podejmujesz najgorsze decyzje.
Gdy skończy, skacze w dół i dociera do żołądka i wątroby.
Nie będziesz miał ochoty nic jeść, ani pić. Zasłabniesz jeszcze bardziej.
Wtedy zaczyna on swoją przedostatnią część planu.
Zaczyna zjadać mięśnie. Nic ci się nie chce, nie pomagasz nikomu.
Najchętniej to byś się położył na kanapie lub łóżku i zasnął.
Gdy zaśniesz, on zje całą resztę i nie będziesz już miał co robić.
Lecz nadchodzi moment, w którym smutek odchodzi, nie już co robić w tym nędznym ciele.
Gdy odejdzie daleko, zaczyna się rzecz, która potocznie nazywa się odrodzeniem.
Zaczynają ci wracać siły i odzyskujesz mięśnie,
Zaczyna ci wracać głód i pragnienie i odzyskujesz wszystkie narządy układu pokarmowego.
Zaczyna ci wracać pamięć i myślenie, odzyskujesz mózg.
Zaczyna wracać głos, odzyskujesz zmysł mowy.
Zaczyna wracać radość, to znaczy, że wszystko wróciło do normy.
Zaczynasz się cieszyć życiem i nie pozwolisz, by takie coś, powtórzyło się po raz kolejny.
Pamiętaj :
Smutek to zło, nie da się go powstrzymać
Nie da się go złapać, ani także przytrzymać.
Radość w życiu jest najważniejsza
Smutek powstrzyma, bo jest o wiele silniejsza.