To uczucie kiedy jest zayebiście, bo w końcu każdy ciebie lubi i masz wielu przyjaciół, ale musisz przed nimi udawać że jest super i czujesz się świetnie jednocześnie mając w środku rozp*erdol przez wieczne kłótnie z surowymi rodzicami, odrzucenie przez kogoś i wieczny stres… Nie daję już rady, starałam się jakoś nie dramatyzować i się ogarnąć ale po prostu nie potrafię, codziennie zamykam się w pokoju i chce mi sie ryczeć nie chcę już tego wszystkiego… Nie jestem w stanie uwierzyć, że chłopak w którym się zakochałam i moi rodzice wywołali we mnie takie odczucia, o których nie mają pojęcia, nie mam nawet komu się zwierzyć a pisanie teraz tego wam jeszcze bardziej mn dobija… Przepraszam was bardzo, ale nwm czy nie usunę się z SQ albo po prostu nie bd tutaj wchodzić… Muszę to przemyśleć przepraszam was naprawdę