Kiedy masz zaplanowany weekend na pisanie…
… odkładasz wszystkie obowiązku na bok…
… nie uczysz się…
… włączasz laptopa…
… wchodzisz w zakładkę „szkice”…
… prostujesz palce…
… zabierasz się do napisania pierwszego zdania…
… ale chwila…
… przecież tak nie można…
… (no dobra, ja tak nie potrafię)…
… jest za cicho, zbyt spokojnie…
… nie możesz się skupić…
… włączasz losową piosenkę, aby dodała ci trochę inspiracji…
… później słuchasz bardzo uważnie…
… zainteresowała cię…
… przeglądasz kilka razy animację…
… która bardzo ci się spodobała…
… i nie możesz zapomnieć o tej piosence…
… a szczególnie o animacji(!)…
… ponieważ jest piękna…
… szukasz po jej tytule czy nie jest może inspirowana filmem…
… okazuje się, że to serial animowany…
… który ma siedem sezonów…
… wypełnia cię radość, która rośnie z każdą chwilą…
… nie możesz oderwać wzroku od ekranu…
… oglądasz odcinek po odcinku…
… sezon po sezonie…
… i choć widzisz, że nie ma tak wątku romantycznego przedstawionego, jak w animacji…
… to i tak jesteś zachwycona…
… zakochałaś się…
… a później zaczyna się horror…
… bardzo lubisz ten serial…
… więc zaczynasz szukać czegoś na wattpadzie…
… trochę zodiaków…
… oczywiście reszta to musi być yaoi…
… tracisz wiarę, że coś znajdziesz i odchodzisz ze złamanym serduszkiem…
… oglądasz nadal serial i masz wciąż ogromną nadzieję, że twórcy się ulitują…
…i utworzą jakiś przynajmniej malutki, cichutki związek…
… nadal czekasz na cud…

Tak właśnie wyglądał mój weekend. Miałam pisać i trochę pisałam, ale napisałabym dużo więcej, gdyby nie… napiszę wprost… bajka! Lepiej uważajcie, bo nigdy nie wiecie, kiedy możecie napotkać na swojej drodze, coś, co odetnie was od świata i logicznego myślenia.
Mam nadzieję, że komuś będzie chciało się to przeczytać.
Ktoś tak ma?
Czy to jest uleczalne?

-Każdy wie, że kocham romanse, więc jak oni mogli nie dodać romansu! -mruczy wściekle pod nosem.

Dziękuję za uwagę!
Pozdrawiam i Vrepit Sa!