Stojąc przed lustrem już siebie nie poznaję
Nie wiem, robię rzeczy, których nie nie chciałam
Niby prawda, niby fałsz po prostu zagubiłam się i szukam dna
.
Ten przeklęty dzień, ta przeklęta noc
Coś mi nie pasuje oby to nie był mój głos
Oddaje siedzi w muzykę i idę śnić
Nie chęć do siebie do największy wstyd
.
Przepraszam najbardziej jedną osobę
Której codziennie mój mozg psuje głowę
Po prostu nie wiem stał się mym nałogiem
Nie wyobrażam sobie życie w którym nie ma nas dwoje