Dzisiaj na angielskim dokonałam śmiałego i odważnego czynu. Było takie ćwiczenie, że każda następna osoba musiała mówić przez 30 sekund przypadkowe zdania, w których znajdowało się podane słowo (każdy miał inne). Ja takich rzeczy nie cierpię, bo boję się mówić przed innymi, a poza tym mam okropny akcent i dlatego się boję mówić po innych językach. Tak więc musiałam coś zrobić. Rozglądałam się po całej klasie szukając miejsc, gdzie mogłabym się schować. Najlepszym rozwiązaniem była ucieczka z klasy, ale się strasznie stresowałam, bo jestem bardzo nieśmiała i zwykle takich rzeczy nie robię, poza tym to było ryzykowne. Długo się namyślałam czy to zrobić, czy nie i w końcu, kiedy nauczyciel się obrócił, szybko podbiegłam do drzwi, które były zamknięte i się wyślizgnęłam na korytarz. W tym momencie usłyszałam głos nauczyciela Who did just escaped? xddd co ja za głupie rzeczy czasem robię, no ale nie miałam wyjścia. Potem nauczyciel przyszedł na korytarz i nie był zły, ale powiedział, że powinnam być w klasie, żeby chociaż słuchać co mówią inni i że nie muszę robić tego ćwiczenia. Kurde, taka nieśmiała jestem, a pewnie wszyscy się na mnie gapili i mi to nie daje spokoju, ale z drugiej strony jestem dumna z tego, że się na coś takiego odważyłam

Dobra, będę czekać, aż odrosną