Green Day – Saviors

Minął już miesiąc od kiedy wyszedł ten album i minął już post-release hype. Moja opinia się jednak nie zmieniła, dalej go lubię. Moje ulubione piosenki to:

– Dilemma. Sądzę, że jest to jedna z piosenek, które będą najbardziej zapamiętane po tej erze zespołu. Ma jeden z lepszych tekstów tutaj, czuć jego osobistość i szczerość Billiego. Gitary w Drop D brzmią oryginalnie jak na zespół i mają nawet catchy riffy i solo.

– Bobby Sox. Uwielbiam ten riff z intra i zwrotek. Dobre jest też to kiedy piosenka wpada z tego w ciężkie gitary i refreny. Tutaj również tekst otrzymuje ode mnie te same komplementy co na Dilemma. Często bawi mnie krzyk w DO YOU WANNA BE MY GIRLFRIEND?!?!?!?!!🗣, ale to nie jest problemem.

– Goodnight Adeline i Suzie Chapstick brzmią strasznie nostalgicznie. Brzmią jak piosenki, które już kiedyś słyszałem, ale jednocześnie nie znam żadnej podobnej. Można poczuć się przy nich sentymentalnie.

– Strange Days Are Here to Stay. Dalszy ciąg dobrych melodii i riffów kontynuujących nastrój albumu. Po tytule oczekiwałbym, że będzie jakiś boomerski tekst, ale nie jest zły (albo to ja jestem za stary).

– Living in the '20s. Sequel poprzedniej piosenki ale z bardziej rockowym nastawieniem i niezłym solo. Niepokoi mnie jednak wykorzystanie sztucznej inteligencji przez BJ.

– Father to a Son. Green Day poszedł tu bardziej w stronę Oasis i dodał elementy orkiestralne razem z lekkimi melodiami wokalnymi i gitarowymi. Uwielbiam oryginalność.

Z innych piosenek lubię tak właściwie każdą, ale wyróżnię jeszcze Fancy Sauce za bycie dobrym outro oraz The American Dream za bycie dobrym intrem.

Ostatecznie dałbym temu albumowi 9/10.
Lubię jak oryginalne są tu piosenki. Teksty chyba nigdy mnie tu nie cringe'ują w negatywny sposób, co najwyżej czasami bawią. Bass imo wrócił do świetności, a gitara dalej gra pamiętne riffy. Jest zdecydowanie lepiej niż na FOAM, a może nawet Revolution Radio. Saviors na pewno pozostanie w moich top albumach Green Day.