Kochani jak najprawdopodobniej zauważyliście pojawiła się dzisiaj nowa seria na moim profilu. Pisanie jej zajęło cały mój wolny czas w ciągu ostatnich trzech tygodni. Dlatego przez ten czas nie pisałam nic (prócz jednej części Lily Stark), ale obiecuję, że to się zmieni i już biorę sie za „Maybe Someday”. Zapraszam was oczywiście do serii „You Were Mine Whole World”, ponieważ jak możecie się domyślić poświęciłam jej bardzo dużo pracy.
58

Moi drodzy wiem, że ostatnio jestem bardzo często aktywna, lecz żadne nowe opowiadania się nie pojawiają. Spowodowane jest to tym, że pracuję nad nową serią, a żeby nikt mi nic nie zarzucił wstawię wam kawałek jednego z opowiadań.

Jak się spodziewałem znalazłem ją w jadalni. Stała przy jednym z okien i patrzyła na Miasto Bogów z góry. O wschodzie wyglądało ono przepięknie. Dachówki delikatnie odbijały światło słońca, a uliczki były puste ponieważ wszyscy mieszkańcy jeszcze spali. Powoli do niej podszedłem nie chcąc jej wyrywać z zamyślenia. Od razu gdy objąłem ją i wtuliłem twarz w jej włosy poczułem kojący nozdrza zapach wanilii.

-Coś się stało?- zapytała zdziwiona, gdy nagle przytuliłem ją od tyłu.

-Strasznie cię kocham- powiedziałem odsuwając się trochę by móc spojrzeć w jej niebieskie oczy.- I nie wyobrażam sobie bym mógł cię stracić i być była szczęśliwa z kimś innym.

-Loki- powiedziała delikatnie się uśmiechając i głaskając mnie po policzku. Jej dotyk natychmiastowo sprawił, że trochę się rozluźniłem i nie byłem już tak zdenerwowany.- Ja też cię kocham. Jak mogłabym być szczęśliwa z kimś innym skoro kocham ciebie i z tobą chcę być?

-Nie wiem- powiedziałem już dużo spokojniejszy również się uśmiechając.- Słyszałem rozmowę Thora z Fandralem i Thor powiedział, że mu się podobasz.

-Myślisz, że byłabym wstanie być z kimś kto wciąż gada o bitwach i swoim cudownym młocie oraz skupia się tylko na sobie?- zapytała zaskoczona, choć nadal uśmiechnięta.

-No ja wiem, że nie- powiedziałem trochę zmieszany. Nie chciałem by pomyślała, że jestem jakoś ślepo zazdrosny.- Ale…

-Nie ma żadnego ale- przerwała mi trochę poważniejszym głosem.- Jesteś dla mnie wszystkim. Wodą, ogniem, ziemią i powietrzem. Wszystko wokół mogłoby nie istnieć byle my moglibyśmy być razem. Cały Alfheim, Asgard i pozostałe światy.

-Kocham cię malutka- przybliżyłem się trochę bardziej i pocałowałem ją.

Może nie powinniśmy całować się w miejscu gdzie każdy może wejść, ale to w tej chwili było nie ważne. Tylko ja i ona, nic więcej się nie liczyło.

Dziękuję za uwagę i piszcie jak wam się podoba 58