Jak tam wakacje? Macie jakieś plany?

To już mój drugi rok tutaj. Jestem na Sq od dwóch lat. Przyznam się bez bicia, że przez pierwszy rok sumiennie pracowałam i dodawałam części systematycznie. Teraz? Ach, to wszystko gdzieś zniknęło. To nie tak, że po prostu nie piszę na Sq. Ja w ogóle nie piszę. Jest mi z tego powodu bardzo przykro. Niestety składa się na to kilka czynników. Mówiłam już o tym setki razy, więc nie będę się powtarzać.
Boję się, że to wszystko się posypie. To wszystko, co zdołałam zbudować przez te dwa lata, runie niczym domek z kart. Koszmar. Chciałabym wrócić do pisania, ale sama nie mogę się przemóc. Gdy mam wolną chwilę, nie mam ochoty tego robić, mimo że z tym wiążę swoją przyszłość. Za każdym razem, gdy mam kilka dni wolnego, myślę, że napiszę kilka rozdziałów. Nigdy nic z tego nie wychodzi. Żałuję, bardzo. Pisanie jest czymś niesamowitym, więc ciężko mi to zostawiać. Nie chcę się poddawać i nie twierdzę, że przestaję pisać. Jestem tu i będę, choćby czekało na mnie pięć obserwujących. Kiedy uda mi się coś naskrobać, wstawię to. Dziękuję tym, którzy tutaj są. Od kiedy mnie znacie? Może jesteście ze mną od dwóch lat? To byłoby fantastyczne. Słodkich snów, kochani.

Jak tam wasze żarty na Prima Aprilis? Udało wam się zrobić jakiś naprawdę dobry kawał? Pochwalcie się. Swoją drogą wesołych świąt. Przekroczyliśmy 4600 obserwujących, dziękuję wam kochani.
Co z opowiadaniami? Powiem, jak to wygląda. Zazwyczaj to czytanie książek bardzo mnie inspiruje, dzięki temu przychodzi mi do głowy mnóstwo pomysłów. Teraz niestety przez szkołę w ogóle nie mam na to czasu. Nie chcę się ciągle usprawiedliwiać, bo to głupie, ale mam nadzieję, że rozumiecie, że nie leżę bezczynnie. Zazwyczaj po tygodniu nauki jestem na tyle zmęczona, że nie chce mi się pisać, bywa nawet, że traktuję to jako przykry obowiązek, a nie chcę, żeby tak było. Brak mi pomysłów, brak mi czasu i chęci. Po prostu bądźcie cierpliwi. Wpadajcie od czasu do czasu na moje konto. Dziękuję tym, którzy tutaj są.