Kochane Elfy i Wampirki!
Wczoraj naszła mnie wena iw jeden wieczór napisałam cały quiz z nowej serii, którą zamierzam rozpocząć póki wena zamierza współpracować. Zostało mi tylko to sprawdzić i opracować warianty odpowiedzi. Niestety ale forma quizu nie pozwala mi się zbytnio rozpisywać i zdaję sobie sprawę, że ów wstęp może być nieco… chaotyczny. Dlatego przedpremierowo opublikuję moim kochanym czytelnikom pierwszy fragment nieco sensowniej opisany:

Zmęczona, ledwo się trzymając przedzierałaś się wraz ze swoim przyjacielem przez zarośla. Marzyłaś o tym, żeby móc już gdzieś się zatrzymać, odpocząć i znaleźć schronienie. Jak w ogóle doszło, że znalazłaś się z tak okropnej sytuacji? Zacisnęłaś zęby wściekła. Kochałaś swoją rodzinę, ale to właśnie jeden z jej członków wpakował Cię w niezłą kabałę. Twój tata był dobrym człowiekiem, ale sam zadawał się z niewłaściwymi ludźmi. Próbował też różnych biznesów, ale nie miał do tego ręki, więc wszelkimi szachrajkami próbował ratować swoje pomysły. Niestety źle to się kończy, gdy tworzysz spółkę z kimś o przestępczej przeszłości. Twój tata podpadł w ten sposób zbyt wielu niewłaściwym ludziom i w końcu musiał przelać czarę goryczy. Zostałaś porwana w trakcie spaceru. Miałaś zginąć. Członkowie grupy Camorra, która Cię porwała nie należeli do osób, których ktokolwiek chciałby spotkać w ciemnej uliczce. Nic do Ciebie nie mieli, ale wystarczyło by mieli coś do Twojego ojca i chcieli dać mu bolesną lekcję, aby od tak pozbyć się Ciebie. Na Twoje szczęście Twój przyjaciel jeszcze z dzieciństwa zdołał Cię odnaleźć i korzystając z nieuwagi ludzi pomóc wydostać. Uszłaś cało, ale nie mogłaś wrócić do domu. Musiałaś uciec jak najdalej. Mimo iż tułaliście się cały dzień i nogi odmawiały Ci posłuszeństwa parłaś naprzód. Twój przyjaciel wiedział, że potrzebne Ci naprawdę dobre schronienie i nie mogą być to zwykli ludzie, którzy Ci go nie zapewnią.
– Hej, widzisz to? – przyjaciel wskazał jakąś wioskę – Może tam nas przyjmą.
– Nie zaszkodzi spróbować….
Przedarliście się w końcu przez ostatnie krzaki.
– Całkiem tu spokojnie, prawda? – spytał – Patrz, jest i zamek! Tam będziesz bezpieczna!
– Poważnie myślisz, że ktoś mnie tam wpuści?
– A mamy wybór jak spróbować? – pociągnął Cię za rękę
Twój przyjaciel zapukał i po chwili otworzyła mu jedna ze służących. Opowiedział pokrótce co Was spotkało, a ta zaprowadziła Cię przed oblicze księcia, gdzie znów opowiedział Twoją historię, bez wdawania się jednak w szczegóły czemu zostałaś porwana.
– W pierwszej chwali – zaczął książę. – myślałem, że przyprowadzono mi kolejną królewnę…
– Książę szuka żony i wszystkie się do niego zjeżdżają – wyjaśniła służąca.
– Teraz jednak widzę, że ta śliczna buźka próbuje wmieszać mnie w aferę.
– Nic z tych rzeczy – zapewnił przyjaciel – Potrzebujemy schronienia. Nie wplatamy cię w to.
– Nie chcę zadzierać z Camorrą. Wprawdzie to ja mam władzę, a to tylko mała banda w porównaniu z moją armią, ale szkoda marnować siły i ludzi na kogoś obcego.
– A gdyby księżniczka [T/I] wyszła za ciebie? – spytał
Księżniczka? O czym on mówił? Nie byłaś księżniczką. I zaraz… wyjść za niego?!
– Słucham? – spytałaś – Zapytałeś mnie o zdanie?
– Robię to by cię bronić – powiedział. – Sam nie dam rady, a nie mogę pozwolić by coś ci się stało.
– Ty chyba żartujesz…
– Zgoda – odpowiedział krótko książę – Ojciec mnie wydziedziczy, jeżeli szybko nie znajdę sobie żony, a Ty mogłabyś nią zostać. Za tydzień ślub. No chyba, że chcecie błąkać się po krzakach…
Książę potraktował Cię jak zwykłą transakcję. Nie jak istotę z uczuciami. Podle wykorzystywał Twoją opłakaną sytuację. Tylko ze względu na przyjaciela powstrzymywałaś się, by nie wybuchnąć złością.
– Nie, oczywiście, że nie – zapewnił przyjaciel.
– Świetnie. Moja służąca wskaże Wam Wasze pokoje. Daj im te dwa duże dla gości.
– W co ty mnie pakujesz? – spytałaś wściekła, gdy zniknęli sprzed oblicza księcia, a jego służąca odprowadzała Was
– To następca tronu. Wyobrażasz sobie jaką może dać ci ochronę?
– Nie wyjdę za niego. Nie wydaje się być kandydatem na męża dla kogokolwiek.
– Chociaż spróbuj go poznać. Może nie jest taki zły.
– Świetnie…
Jako, że robiło się późno od razu, gdy tylko weszłaś do pokoju położyłaś się spać.

No więc mniej więcej tak przedstawia się początek, tylko trochę słabiej opisany.Mimo to w pierwszej części główną postacią, którą przyjdzie Wam poznać jest ktoś z miasta, chociaż w drugiej części to książę będzie grał główną rolę.