Ja (znowu) mam takie małe informejszyn + jedno pytanko

Bo tak ogólnie, ostatnio moja wyobraźnia chodzi na zwiększonych obrotach – nie pytać czemu, bo sama nie wiem – i wpadłam na taki oto pomysł:
W sumie mogłabym zacząć pisać nowe opowiadanko. Wiem, mam 2 zaczęte i nieskończone, ale wińcie wenę za to, że nie umiem ułożyć zdania. Poza tym, odnośnie jeszcze tego nowego
śmiecia, mam już dużo poplanowane co by się tam mogło dziać, jak by wyglądały i zachowywały się postacie, miejsce akcji też już znalazłam, słowem: nic, tylko pisać. Ponadto raczej nie będzie jakoś strasznie dużo części; możliwe, że przez to jedna będzie dłuższa, więc zabiorę Wam trochę więcej czasu i życia na czytanie moich pierdół.
No i mam pytanko: co o tym sądzicie? Nie będę wdawać się w szczegóły, ale dla waszej świadomości dodam, że będzie to trochę podobne do BR Olimpci; jakby co nic nie zgapiam, ale dzięki, że mnie zainspirowałaś :3
oCzYwIśCiE nie będzie to Percabeth, ale w sumie może wyjść mi na dobre delikatny odwyk od tego shipu, bo ewidentnie jestem uzależniona. Choć tak w zasadzie Percabeth w XIX czy XVIII wieku wyglądałoby ciekawie… Jestem Percabethoholikiem, I know

A więc, mówiąc krótko pytanie brzmi: czy rozpoczęcie nowej serii przez człeka, który nie ma talentu pisarskiego ma jakikolwiek sens?
Bo – cytując Tadzia z "Ani z Avonlea" – muszę to wiedzieć.

Ja tak w ogóle przyszłam się trochę pochwalić

Otóż byłam dzisiaj w kinie – wiem, nic wielkiego, ale ostatni raz byłam chyba na wycieczce szkolnej około dwa lata temu, więc dla mnie to wielkie wydarzenie :') – na filmie pt. "Skarb Mikołajka". Myślałam, że będzie to jakiś film dla dzieciaków, z tą różnicą, że nie animowany tylko aktorski. I okazało się, że jednak nie! Film jest bardzo pogodny, wesoły, nie wywiera zbyt wielkich emocji na widzu jak na przykład James Bond czy kino akcji. Co najlepsze, jest praktycznie dla każdego. Nie zaczyna się – tak jak większość filmów – od nazwisk po kolei: reżysera, scenarzysty, aktorów z głównymi rolami i tak dalej (chyba rozumiecie co mam na myśli, prawda?) tylko od przedstawienia głównych postaci, czyli w tym przypadku Mikołajka i jego przyjaciół. O każdym z nich powiedziane jest tylko kilka zdań, ale to wystarcza, żeby rzucić światło na to, jaki mają charakter i jaką rolę odgrywają w grupie. Świetnie pokazano realia, w których żyje Mikołaj – stroje, infrastruktura, język doskonale oddają czasy, w których dzieje się akcja filmu. Co jakiś czas pojawia się humorystyczny akcent, ale taki, co naprawdę ma sens i śmieszy. Cały film jest niemal idealny, jeszcze trochę by popracować i nazwałbym go genialnym. Zakończenie to już w ogóle wspaniałe – pojawia się w nim mała refleksja na temat przyjaźni i przyszłości, która czeka bohaterów. Co więcej, zarówno historia jak i postacie wzięte są z serii książek autorstwa René Goscinnego, i chyba właśnie dzięki filmowi postanowiłam przeczytać całą serię, heh.

Podsumowując: film bardzo miło mnie zaskoczył, zwłaszcza, że początkowo nie chciałam na niego iść – jak najmocniej umiałam starałam się przekonać rodziców, żeby pójść na "Nasze magiczne Encanto", ale leci to o takich godzinach, że nie mogliśmy się nijak dostosować. Po czasie wreszcie się przekonałam do "Skarbu Mikołajka" i naprawdę było warto na to iść :D

A "Encanto" obejrzę sobie w domku na CDA i nic nie stracę :3