Za górami z porcelany, za rzekami z herbaty powinieneś skręcić przy wielkim opuszczonym kapeluszu, potem prosto przez lustrzane odbicie i na końcu z górki w nicość gdzieś po między smutkiem, a depresją będę stał lub stała kto to wie, -ja... Tylko gdy zobaczysz me oblicze... Czytaj dalej
K.