Witaj! Znalazłam cię na tej stronce dzisiaj i jako, że mam mega fazę na opowiadania o huncwotach, zaczęłam czytać twoje. Pierwsze co rzuciło mi się w oczy, to to, że jest dużo dialogów i są takie cosie [X] z pierwszymi literkami i skrótami imion. Dobrze się zapowiadało, ale trochę przerażało mnie to, iż akcja rozkręca się w bardzo szybkim tępie i czasem mój umysł nie umie nadążyć z przyswajaniem informacji. Czytałam wcześniej podobne i także we wpisach dawałam rady, jak poprawić swoje umiejętności (Broń Boże, nie myśl, że uważam twoje opowiadania są masakrami literackimi. Mam szacunek do osób piszących, ponieważ sama prowadzę kilka opowiadań na tej stronie i wiem, że każdy autor wkłada w te perełki dużo pracy.). Pierwsza sprawa, którą chciałabym poruszyć to te coś [X]. Używa się tego w scenariuszach filmowych i teatralnych (Genialnym przykładam na to jest scenariusz teatralny J.K Rowling „Harry Potter i Przeklęte Dziecko“.). W pisaniu powieści trzeba pamiętać, że nie używa się takich sposobów, ponieważ to jest błąd (w każdym języku) (same literki bez nawiasów nic nie znaczą i lepiej już stosować nawiasy). Druga moja uwaga dotyczy braku opisów uczyć bohaterów. Piszę na tyle długo, że wiem na co czytelnik zwraca uwagę i głównie jest to szczegółowy opis, który pobudzi jego wyobraźnię. W pisaniu podstawy psychologii są bardzo ważne. Trzecia i ostatnia sprawa to szybka akcja, o czym wspomniałam wcześniej. Zachacza to o poprzedni temat, bo szczegółowe opisywanie wydłuża akcję. To tyle, pamiętaj, że to jest krytyka, a nie hejt i nie mam zamiaru spowodować u ciebie załamania psychicznego, tylko pomóc w poprawieniu twoich umiejętności. PS jestem w tym samym wieku co ty, też 2005 😂💪🏼