Ostatnio coraz częściej widzę, że ludzie śmieją się z nie polskich imion, nawet gdy dziecko ma też nazwisko obcego pochodzenia, czyli to jasne, że jedno z rodziców jest obcokrajowcem.
Ze mną jest podobnie i może jestem przewrażliwiona, ale ciągłe męczenie tematu mnie irytuje.
20 lat żyję z nie polskim imieniem i nigdy nie miałam z tego powodu nieprzyjemności. Bez urazy, ale dla mnie polskie imiona często brzmią paskudnie (niektóre mi się podobają, fakt), ale nie rozumiem tej sensacji i komentarzy ludzi, którzy mając przed ryjem nazwisko gadają o patologii, ale to, że jedno z rodziców jest obcokrajowcem nikomu przez myśl nie przejdzie.
A wy co sądzicie o tym temacie? Też śmiejecie się z Dżesik czy Brajanków czy jesteście już tym znudzeni?

Znacie to uczucie, gdy macie pomysł na dane opowiadanie, chęci na pisanie, ale jak już siadacie i próbujecie coś napisać to nic nie idzie?
No właśnie mam teraz tak z Lalką z przymusu. :/ Przygotowałam jeszcze jedną niespodziankę w fabule, ale nie mogę zacząć pisać ;’D

Uwielbiam te trolle i sposób ich myślenia z wiedźmina 3 :D
Ps: Powoli robię swój pierwszy quiz z kategorii przetrwanie, mam nadzieje, że przypadnie wam do gustu ^^