najlepszym sposobem na niemyslenie o zerwaniu to ogladanie 2 godziny filmikow z Michaelem Jacksonem.

Jestem wyczerpany. Za dużo czuję lęku. Nie potrafię już czuć radości z wychodzenia ze znajomymi, bo padnie jedno przekleństwo czy zboczona rzecz, a ja juz patrzę na prawo i lewo mając nadzieję, że nie ma nigdzie moich rodziców. Popadam w paranoje. Cały czas czuję, że mnie ktoś obserwuje, czy podsłuch**e. Kupiłem etui na telefon, które zakrywa tylną kamerę, teraz jeszcze mam przyklejoną kartkę na przednią kamerę. Jak tylko wyczuję najmniejszą zmianę tonu moich rodziców, od razu usuwam większość aplikacji w telefonie, dużo zdjęć z galerii daje do folderu zamkniętego, wylogowuję się z kont, NAWET Z ROBLOXA. Wszystko to po to, żeby dowiedzieć się, że po prostu byli zmęczeni. Nie potrafię tak żyć. Nie potrafię nic robić, bez obawiania się wszystkiego dookoła. To naprawdę jest męczące. Wszystko zaczęło się od głupiego naskarżenia mojemu tacie przez jego kolegę, że przeklinałem na dworze. To naprawdę dla mnie za dużo. Mój organizm już wysiada z całego tego stresu.