❝Widząc jego reakcję, czułem się zarówno winny, jak i bezsilny – winny, bo doprowadziłem do tego bólu, i bezsilny, bo nie mogłem cofnąć czasu ani wytłumaczyć wszystkiego w sposób, który go w pełni uspokoi. Patrzyłem, jak James wchłania każdą informację, jak jego dłoń zaciska się w pięść, jak jego ciało drży od napięcia. Czułem każdą falę jego emocji jak własną ranę. ❞