@General_Lama mnie zainspirował do opowiedzenia historii. Więc opowiadam.

Gdy miałam zaledwie 10 lat, tata mi powiedział, że to czas najwyższy by jego córka nauczyła się strzelać z wiatrówki.
No więc, przygotował puszki po piwie (bo kiedyś się zbieralo, to mój tata cały garaż w tym ma XD) nad oczkiem wodnym, by w razie czego wpadło do wody, niż kogoś uderzyło.
No i tak, tata mi pokazał jak ją trzymać, gdzie celowac gdzie strzelać i UWAGA
no i z pomocą taty zestrzelilam 4 puszki jeśli dobrze pamiętam z 10.
No i kongratulejszyn dla mnie
Za drugim razem zbiłam 2
A za trzecim nie pamiętam
Po trzech strzałach tata powiedział, że idzie po coś do picia i się wypróżnić… xd
Więc ja taki mały gówniàrz mówię „Eh przecież tak mi dobrze idzie, to bez taty też mi dobrze pójdzie”
No i ustawiłam puszki i strzeliłam aż w sześć.
Za drugim razem 5
A za trzecim… Celuje, celuje
A MOJ TATA „DZIECKO DROGIE! NIE RUSZAJ BRONI KTÓRA MOZESZ SOBIE COS ZROBIC BEZE MNIE”
i tak mnie przestraszył, że oddałam strzał…
No i trafiłam w gołębia który siedział na ławce kilka metrów dalej od oczka…
Nom…
I JESZCZE NIE UWIERZYCIE
headshota takiego walnęłam, że aż go odrzuciło przez taką dziurę w ławce na dwa metry XD
A mój tata, zamiast nakrzyczeć na córkę to jeszcze pogratulował mi i powiedział, że mogę iść na wojnę.
Tak więc moi drodzy, obserwujcie morderczynie.

A i spokojnie, gołąb został pochowany przy ławce. Razem z babcią nazwałam ja „Ławka świętego gołębia wiatrowkowego”

Jak pójdę do babci (a jesczze dziś u niej będę) to wam zrobię zdjęcie scenerii tej historii