Wiersz
„Poprzez łzy”
Po policzku leci masa łez,
patrzę na nie,
wszystko wiem.
O dary dbam,
to wola ma,
a ona brzmi:
zbuduj nowy świat.
Wypełniam wolę swoją,
bo dobra daję to,
czy na pewno?
Tworzę świat taki,
jak pędzel maluje,
trzymam go,
przerzucam po sztaludze
i maluję nowy świat.
To czego nie było daję,
usuwam czego nadmiar.
Dobra dodaję,
unikam zła,
nie wiem dlaczego po policzku mym,
leci kolejna łza.
Oszukuję siebie sama,
dobro przeraża obroną mnie,
chce to zostawić to,
co zniknąć ma,
nie chce spełnić się wola ma.
A dobra unikam teraz i we śnie,
mieszam się w tłumie zła,
nie lubię dnia.
Nocą krążę nad namiarem,
tego co straciłam,
co szukać pozostanę.
Dobra unikam,
zła szukać zaczynam,
do działań dobra staram się nie wnikać.
Nie da się tak,
dobra masa,
zło w mniejszości,
cios do pasa,
koniec stworzonego przeze mnie świata..

~Gabikfonek