[totalny shitpost, zalenie sie i atencja wiec mozna zignorowac, probuje pozbierac klebiace sie mysli i wypisac sie gdzies na forum bo mam dosc pisania na papierze na chwile]

szczerze mowiac, nie wiem co sie dzieje

naprawde, nie wiem czy jest lepiej czy gorzej czy po prostu jest jak jest
upadam, wstaje, potem znowu upadam, podnosze sie, czasami z trudem ale wstaje – i tak w kolko

zjada mnie to od srodka bo gdyby sie nad tym zastanowic glebiej czuje pustke w sobie, brak checi do wstania rano – bo wszystko kreci sie caly czas tak samo, a ja juz nie mam sily do takiej rutyny

jestem prawie przekonana ze to czesciowo przez szkole
jakby blagam – prawie codzienne wstawanie o 5:30, do szkoly na 7. Czasami siedzimy 4 godziny pod rzad na komputerach od rana a w domu jestem o jakiejs 16, rzadko sie zdarza ze przyjade wczesniej

Gdy juz przyjezdzam do domu, musze przynajmniej kilka godzin posiedziec zeby odciagnac mysli od tego wszystkiego, wiec dopiero pewnie o 20/19 siadam zeby sie na powaznie pouczyc

nie pamietam kiedy ostatnio poszlam spac o jakiejs w miare wyrachowanej godzinie, nie majac w glowie natretnych, negatywnych mysli

jeszcze dochodzi problem z moja relacja z Bogiem, mam wrazenie ze moja wiara jest kiepska
owszem, wydaje mi sie ze znacznie sie polepszyla biorac uwage np ostatni rok ale teraz po prostu nie wiem

codziennie staram sie pisac listy do Boga, uwzgledniam w tym – a przynajmniej staram sie uwzględniac – co zrobilam, czego zaluje, za co jestem wdzieczna, opisuje swoje emocje i tak dalej
i szczerze mowiac, to pomaga, bo czasami przegladam co pisalam np miesiac temu i widze poprawe, czasami mala, ale wciaz poprawe

Ale chyba najbardziej boli mnie ze nie mam czasami sily by sie pomodlic za moich przyjaciol
Przysiegam, modlenie sie za znajomych mi tak strasznie sprawia radosc, po prostu uwielbiam rozmawiac o nich z Bogiem, pomagac im, widziec ich radosc, serio, trzyma mnie to przy zyciu
Ale mam tak malo nadziei, moja sytuacja zyciowa jest dosyc ciezka ostatnio, probuje sie zebrac z tym wszystkim i tak dalej, ze po prostu nie mam sily sie pomodlic
i to mnie boli, bo bardzo bym chciala komus pomoc, ale mam zwiazane rece bo sama leze na ziemii i nie moge sie podniesc, jeszcze