🍄 Piszę nowego One Shota i nie wiem, jak go zakończyć, bo w sumie nie ma on większego celu. Po prostu mam wenę na opowiadanie, które nie jest zbyt ciekawe, brakuje mu sensu, a nawet planu historii. Dlatego co postanowiłam zrobić? Oczywiście torturować was jednym z bardziej interesujących fragmentów, bo czemu nie.

,,- Co to, pod twoją kołdrą?
Spojrzałam na pościel i zamarłam. Mój list. Kawałki mojego listu były porozrzucane po całym łóżku, do tego ktoś pomazał je fioletowymi kredkami. Popatrzyłam się zaskoczona na Sophię, a ona tylko pokręciła ze strachem głową i zaczęła coś mamrotać. W końcu z szeptów wyłoniło się kilka słów: ,,Bawiłaś się z nimi?” – wydukała.
– Nie całkiem „bawiłam”, bardziej próbowałam je upominać, a potem… – chwilę tłumaczyłam, jednak nawet nie minął moment, a dziewczyna zniknęła w korytarzu.
Znów popatrzyłam na kawałki listu. „…nie chcę Pana bez potrzeby zamartwiać lub odciągać od ważnych dla Pana spraw…”- tutaj dzieci napisały „pupilek” oraz ,,konkurencja Wystraszonej Wieśniaczki”. Moje imię i nazwisko całkowicie zamazały, zamiast tego nazwały mnie ,,Głupią Mąciwodą”. To słowo z pewnością podpowiedziała im Vanessa… Część o ich zachowaniu całkowicie zniknęła. Szukałam jej wszędzie przez dłuższą chwilę, a dopiero potem znalazłam kawałki porysowanego papieru w wcześniej zamkniętej szafce na ubrania. Klucz leżał tuż obok.
Przy moich uwagach Charlotte wraz z całą resztą wyraźnie straciły cierpliwość. Obelgi nachodziły na siebie, rysunki z tyłu łączyły się w jedną wielką abominację czegoś w rodzaju mojego „portretu”. Odłożyłam kartkę na bok, szukając swojej bielizny. Na białym materiale odbił się ostry fiolet, razem z widocznie wymazanym słowem „Plebs”.
Mała Królowa chyba tak właśnie wypowiedziała mi wojnę.”

Oh hell nah
*patrzy jeszcze raz*
„Into the forest” DOSTAŁO SIĘ NA SG!! JEST NA SAMEJ GÓRZE RUBRYKI „OPOWIADANIA ” AAAA! Ale się cieszę, spędziłam nad tym opo mnóstwo czasu i moderacji też się spodobało 🤩🥰