hej.

soo… postanowiłem wrócić. i może nie od razu będzie tak jak kiedyś, ale piszę nowe ff. no i jeśli w ogóle znajdę w sobie chęci, żeby je dokończyć, to postaram się je wstawić. może nawet zrobię quiz do jakiegoś wyzwania, czego – jak pewnie wiecie – nigdy nie robiłem, bo nienawidzę wszelkiego rodzaju trendów. gdziekolwiek. ale well, spróbuję. po prostu… nie chcę dłużej już leżeć całymi dniami, nic nie robiąc. i okey, w te wakacje się stoczyłem, przyznaję. ale zjadłem dzisiaj kolację, mimo że nigdy ich nie jem (prawie zwymiotowałem, bo wcześniej wypiłem monstera w mniej niż 5 minut, ale co tam. starałem się, dobra?). a jutro wyjdę gdzieś z kolegą. jeez, czuję się dumny z siebie. ale jednocześnie w trakcie pisania tego miałem ochotę wykasować to wszystko, bo znów zbyt dużo pieprzę o sobie. może jeśli podczas przeglądania powiadomień natraficie na mój wpis, przeczytacie go i napiszecie mi, co w ogóle u was. jak się czujecie z tym wszystkim, co robicie w wakacje, czy (jeśli jesteście po egzaminach) dostaliście się do jakiejś fajnej szkoły.

to… dobranoc/miłego dnia.

ps. błagam, żeby to coś miało jakiś sens.

moja kochana mama z okazji tego, iż miałam najwyższą średnią w klasie (5.84), postanowiła kupić mi książkę pt. "Kiedy Harry stał się Sally" o transpłciowości.

Mówi o "krzywdzącej ideologii, której praprzodkiem jest feminizm". O tym, że ludzie, którzy po twoim coming oucie pozwalają ci zrobić operację korekty płci, krzywdzą cię, bo nie wysłali cię do psychologa. I że ludzie przyjmują poglądy ze względu na ich popularność.

ryczę teraz, bo, jpd, sama niedawno odkryłam swoją niebinarność (jestem pangender, nice to meet u), niemal przygotowywałam się do coming out'u, z nadzieją, że jakoś to zaakceptują, a tak to naprawdę boję się choćby założyć coś tęczowego, bo mnie z domu wywalą jeszcze.

może mnie ktoś przytulić? 🥺