PEŁNY STORYTIME
nie wiem czy komuś będzie się to chciało czytać, mam nadzieję, że tak bo mi aktywność z waszej strony spadła

ALE OKAY
To tak około godziny 17⁴⁰ chyba nie pamiętam albo 17²⁰ to pojechałam na studniówkę mojej twinki kochanej (w skrócie siostry XD)
No i już w domu mi było bardzo nie dobrze, i myślałan że to stres, ale oke, jestem tam, bardzo wątpiłam w to czy chce tam iść, ponieważ ten dyskomfort, osłabienie i ból się nasilał, było około -10° także nie najcieplej i my byliśmy zająć miejsca dla rodziców partnera mojej siostry (IDK JAK TO POWIEDZIEC NIE CHCE PODAWAC IMIENIA)
I ja już zaczynałam przestawać czuć nogi, ręce, i w ogóle tak mega osłabiona byłam, to mówiłam ciągle że chce iść stąd, ale musieliśmy czekać, jak już nie wytrzymywałam to w akcie desperacji (i w sumie uważam że to był dobry ruch z mojej strony) to sama sobie wzięłam klucze od auta, i wyszłam stamtąd, i szczerze to już od razu jak wyszłam to niemalże upadłam i no.. ten zwymiotowałam. Potem przez 20min około, szukałam auta, bo ja bardzo szybko wsyztsko zapominam jak mnie nie znacie TwT i nie widzialam gdzie jest auto. Więc zadzwoniłam do mojej mamy żeby się zapytać gdzie jest, okazało się że pomyliłam parkingi, na szczęście ten drugi był niedaleko, i poszłam tam. Zaznaczę mój ubiór:
Rajstopy (DOSLOWNIE CIEKIE ZE JAKBY ICH NIE BYLO)
Spódnica krótka
Sweter
BEZ KURTKI
Czemu? No była uwalona no.. ten nie chce nikogo obrzydzić (NIE 💩 XD JAK COS BYLO U GÓRY CZYM)
I tak trzęsłam się, nie czułam rąk, poszłam do auta, nie mogłam włączyć ogrzewania bo mam elektryka i musiałambym włączyć auto, pedał, sami rozumiecie.
Więc siedziałam tam przez 2 godziny.
Okay, pewnie mało kto mnie teraz zrozumie.
Ale autentycznie po dziś mam traumę.
Wiecie, jak to jest gdy nic nie czujecie, jesteście sami, jest wam tak ch0l3rn1e zimno?
NO SPOKO JA TEŻ NIE WIEDZIALAM DO DZIS

Także potem pojechałam, aktualnie jestem prawie pewna że mam jakiegoś wirusa.