szósta rocznica.

loguję się tu raz na jakiś czas w taki sam sposób, jak odwiedzam groby rodzinne. nie miałam okazji się tu odezwać od dawna, jeśli ktoś czyta ten wpis, to mam nadzieję, że masz się dobrze.

niestety nie mam nic do napisania w tym wpisie. niesprawiedliwie liczę, że mimo mojej nieobecności może komuś jeszcze nie przeszkadza powiadomienie ode mnie.

może nieekscytująco zaproszę na tekst, który ostatnio dodałam. bełkot, ale może komuś się spodoba. mnie o dziwo się spodobał.

dajcie znać, co u Was? bardzo mnie to ciekawi.
nie obiecuję, że nie usunę tego wpisu po kilku dniach. ale jakoś ta moja rocznica mnie zainspirowała, żeby dać znać życia.

w takim razie do siedmiu i dalej,

M