Trochę czuję ulgę, jak tak płaczę ngl. To źle? NIe wiem jak to zinterpretować.

Mam wrażenie, że to źle zabrzmi ale mówiąc szczerze, to jestem wdzięcznx za te dwa czy nawet trzy lata spędzone tutaj i na discordzie. Poznałxm tyle wspaniałych osób, z którymi obecnie mam tak wspaniałe wspomnienia, że na samą myśl o tym łzy mi płyną z oczu <3 Poznałxm takie cudowne osoby, z którymi nawet mam kontakt do dzisiaj i dziwi mnie to, zwłaszcza po tych wszystkich przeżyciach niektórych osób ze mną, moimi problemami z pewnego rodzaju agresją, czy depresją i problemami psychicznymi. Nawet @cat. , czy @.Cierniczek. którzy chyba znają mnie najlepiej czy też pewna osoba nazywana Plamką potwierdzą, że różnie to ze mną było. Zwłaszcza rok temu. Zmieniłxm się, i to cholernie. To zabrzmi pewnie jakbym to nie ja to pisałx, ale jestem dumnx z siebie. Przetrwałxm aż tyle lat w cierpieniu; poczuciu, że każdemu będzie lepiej beze mnie; zwykłymi myślami depresyjnymi, że naprawdę czuję się z siebie dumnx. Lepsze mam kontakty z ludźmi z internetu, coraz bardziej się otwieram, mam nawet lepsze kontakty z osobami z klasy. Stałxm się przewodniczącym szkolnego samorządu, nauka idzie mi cudownie i w poprzedniej klasie prawie miałxm stypendium, a teraz na to cholernie mocno pracuję, tworzę samx jakieś rzeczy np. naszyjniki z kryształami, jestem wolnx od sh od jakichś kilku miesięcy, staram się żyć zdrowo i jeść regularnie, nie tak jak ponad pięć miesięcy temu, gdzie praktycznie nic nie jadłxm i mdlałxm na każdej lekcji, co skutkowało ośrodkiem i szpitalem. Czuję się też coraz pewniejszx siebie i wiem, że ludzie na pewno mnie cenią. Po prostu, dobrze mi ze sobą, nawet jak mam depresyjne myśli, nawet gdy mam te cholerne kompleksy, czy nienawidzę siebie. Czuję się dumnx z tego, co zrobiłxm przez ten rok. Nie, powiem inaczej; zrobiłxm wielkie postępy w życiu i rozpiera mnie z tego powodu duma.
Dziękuję, naprawdę dziękuję Wam za to wszystko.