[Uwaga, wpis może być odrobinę atencyjny.]

Strasznie chce mi się płakać, czuję jakbym się rozpadała od środka. Ja wiem że jestem silna, ja wiem że ja dam radę to przezwyciężyć ale to już zaczyna się robić za ciężkie. Mam taką chole— ochotę zapaść się pod ziemię, a może nawet znaleźć się w pociągu który ma się zaraz wykoleić na torach, tak bardzo chcę już przestać istnieć. Nie widzę tego sensu egzystencji, no cudnie, w czasie pisania tego wpisu się popłakałam. Nie mam zamiaru się wyżalać, ale po prostu to jedyne miejsce oprócz discorda na którym mogę opowiedzieć o swoich uczuciach. No cóż, sayonara! < 3

Dobry wieczorek kochani! Co tam u was, jak samopoczucie? U mnie, w sumie nie potrzeba gadać, jest normalnie. Może chciałby ktoś popisać na wiadomościach prywatnych albo na discordzie? Jak wam mija sobota? Sobota? Tak, sobota. Jezu, mam sklerozę haha Co tam porabiacie?