Tata Nili opowiedział przed chwilą mamie historię z dzisiaj, jak byłam na górze.
!Arachnofobia alert! (alert dla osób z arachnofobią, jak ja)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
zostawiłam troszkę miejsca żeby nie czytać dalej.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
A więc tata znalazł dzisiaj na środku salonu pająka
I jak go zdeptał, to ze środka wyskoczyło ze 20 małych, i one się po salonie rozbiegły. (tata je zabił)
Wiem że to nie za wiele, ale mi serio wystarczy. Nie wiem czy inni też tak mają
…
Popłakałam się, potłukłam miskę i nadal się nie uspokoiłam.
Potem jeszcze jak szłam, to jak przechodziłam, to powiedział, że to było dokładnie tam, gdzie stanęłam. Nawet mama stwierdziła że przesadził.
STOP BULLYING ME
Ale dobra strona tego jest taka (albo zła, nie wiem jak jest u psychologa. Powiedz mi ktoś, kto tam był) że rodzice NARESZCIE zauważyli że chyba bardzo się pająków boję, i że to chyba fobia, i tata chce mnie do psychologa wysłać. Nie wiem czy mama uzna pomysł.