Coś mnie zebrało na powiedzenie jak to się stało, że jestem trans. Otóż tak: w sumie od zawsze lepiej się czułem mówiąc o sobie w zaimkach on/jego np: w przedszkolu kiedy bawiłem się z innymi w rodzinę wolałem być postacią męską jak np: syn lub pies. Od małego wolałem bawić się autkami niż lalkami i nienawidziłem sukienek. Nie lubiłem różowego ani typowych dziewczęcych rzeczy i często mówiłem o sobie w męskich zaimkach bo tak się lepiej czułem. Od zawsze odstawałem od reszty dziewczynek i wolałem towarzystwo chłopaków i kiedy bardziej wtajemniczyłem się w temat lgbt zacząłem łączyć kropki. Nie byłem dokońca pewien więc przez długi czas określałem swoją płeć jako demigirl albo niebinarną ale ja to od zawsze czułem.