Tak sobie właśnie myślę, że w sumie nie mam w swoim życiu dużo powodów do szczęścia. Bo mogę do nich zaliczyć tylko oglądanie filmów, seriali i animacji, rysowanie, czytanie książek oraz przebywanie w towarzystwie zwierząt. No i jeszcze jazda na nartach, ale to raz na rok i też nie jakoś w miejscach, które dałyby mi moją "pełnie możliwości", jak to dzieje się w LEGO Ninjago.

Bo w swoim życiu ani nie mam przyjaciół, czy choćby znajomych, a w klasie jestem takim odstającym osobnikiem. Tak, powtarzam sobie, że NO CÓŻ ŻYCIE no i tak bywa, ale to zaczyna być lekko nudne. Ciągle tylko siedzę w domu.
Życie.
Ale ja chyba tego życia nie umiem wykorzystać. Okej, wiem, że mam problem z nawiązywaniem kontaktów i w ogóle, boję się odezwać. Nie potrafię się przełamać, a jak już na dziesięć lat lub dłużej, to z rozmowy nici, bo nie wiem o czym gadać.

Dobra koniec tego przykrego czegoś, co tu właśnie napisałam. Musiała to w końcu z siebie wylać, bo jak dotąd jedyną osobą była moja siostra.

A tak poza tym to mam przygotowany pomysł na quiz, ale problem z tym, że nie za bardzo chce mi się go robić.

I jeszcze wleciała ta nuta…