Ogólnie dużo się teraz mówi o samoakceptacji, „body positivity” (źle to napisałam pewnie) itd. a ja mam w sumie do tego dziwne podejście
Bo u mnie nie ma takiego „inni mogą uważać ze jestem brzydka ale dla mnie jestem piękna” tylko ja mam takie „jestem brzydka i dobrze mi z tym”
Po prostu w pewnym momencie przestałam traktować określenie „brzydka” jako coś złego, i czuje się zajébiscie w swoim ciele
Jestem w pełni świadoma ze w oczach innych ludzi takie rzeczy jak np. moja fryzura na grzyba czy blizny po deskorolce na nogach wyglądają okropnie, ale mi się podobają
I to jest jakby okej
Miałam taki przełom około rok temu, bo ja w sumie nigdy nie słyszałam o sobie i swoim wyglądzie dobrych słów, do tamtego czasu próbowałam się zmieniać, ale właśnie w wakacje zeszłego roku stwierdziłam ze jakby
Mam w dvpie to ze jestem brzydka
I to jest jakby okej
I nara będę tą brzydką osobą bo mi się podoba fryzura na grzyba i alternatywny styl

Ej, ludki, czytał tu ktoś All For The Game? Warto wywalić na to pieniądze? Bo opis brzmi mega ciekawie ale to z niezwykłego także ten.

(To wcale nie tak że mam jeszcze 11 książek do przeczytania a już kolejne planuje)