Lu­lek lu­bił roz­mo­wy z Ba­ry­ką, a nie lu­bił z Bu­ław­ni­kiem. […] Je­że­li Bu­ław­nik zbyt ka­te­go­rycz­nie, w spo­sób „me­dycz­ny" udo­wod­nił swe twier­dze­nie, Lu­lek wy­pły­wał na roz­lew­ne wo­dy za­strze­żeń i przy­czyn­ków na­uko­wych, pusz­czał się na wy­wo­dy nie­ła­twe do do­ści­gnię­cia i gu­bił śla­dy za so­bą. […] Tak się te rze­czy zło­ży­ły, że Lu­lek roz­ma­wiał z Ba­ry­ką o rze­czach ode­rwa­nych, na­uko­wych, teo­re­tycz­nych, taj­nych, a z Bu­ław­ni­kiem o pie­nią­dzach. Gdy Bu­ław­nik wtrą­cał się do roz­mo­wy, za­czy­nał spie­rać się, mę­dr­ko­wać i do­wo­dzić, Lu­lek od­ci­nał się raz, dwa, po­tem przy­ci­chał, a wresz­cie po­pa­dał w mil­cze­nie, w ast­mę, któ­ra mu głos od­bie­ra­ła.

Update już po-konwentowy: Bawiłam się w punkt info i pseudowoźnego. Wywaliłam raz śmieci, pokazałam typowi, że dosłownie za nim jest kibel, a poza tym tylko czytałam jak aspołeczny frajer bez przyjaciół bez rodziny bez pieniędzy. Jakiś szczur (zwierzę, nie obelga na kogoś kogo nie lubię) nasrał w sali wystawców. Nie podpalono kibla. Zawsze jest jeszcze przyszły rok nadzieja nie stracona