O losie…Znacie to uczucie, gdy znajdujesz zapiski sprzed kilku lat, czytasz i nie wiesz, czy się śmiać, czy płakać? Jeśli tak to dokładnie to uczucie mi teraz towarzyszy.

Hah nawet nie wiem co napisać, ani nawet, po co to piszę. Aby dać znak życia?

Zaczynałam tu pisać, gdy miałam 13 lat, choć teraz nie mam wiele więcej to sporo się od tamtego czasu zmieniło. Niektóre zainteresowania zostały a inne odeszły w niepamięć. Wtedy zaczynałam gimnazjum teraz je kończę. Nawet fakt, kiedy to piszę. Zaczynałam przez wakacyjną nudę a teraz piszę zimową porą choć mam sporo innych spraw. Nawet zabawny paradoks.

Przejrzałam najnowsze pod względem dodania opowiadania (do tych najstarszych boję się zaglądać) i rządzą mną mieszane uczucia. Z jednej strony zażenowanie moimi zdolnościami pisarskimi. A z drugiej sentyment ile radości mi to wtedy sprawiało.Najbardziej jednak dziwią mnie rosnące obserwacje. Jest na tej stronie tak wielu wspaniałych pisarzy a wy nadal przybywacie. Na konto nieaktywne od dwóch lat do tego z takimi pracami. Nie wiem co o tym myśleć, ale to w jakimś stopniu… ujmujące?Myślę, że w tym miejscu zakończę tę wypowiedź, której sensu sama nie znam. O dalszych losach tego miejsca jeszcze nie zdecydowałam.

Nie zszokuję mnie jeśli nikt tego nie przeczyta, ale dziękuję za uwagę.

Może do zobaczenia