Wróciłam ze szkolnego festynu. Na początku myśleliśmy, że nie uda się go zorganizować, bo padał duży deszcz, ale ostatecznie przenieśliśmy stoiska na stołówkę i salę gimnastyczną.
Miałam dwie godziny stać przy stoisku z ciastami, jednak osoby, które miały być tam po mnie, nie przyszły (później widziałam je kilka razy, myślę, że po prostu nie chciało im się rozdawać ciast). Co prawda na samym początku siedziały ze mną trzy osoby, ale później zostałam sama. Czasami było to męczące, bo wszystkie babeczki i ciasta były darmowe, więc ludzie brali jak najwięcej, a w zasadzie prosili o jak najwięcej, bo nie mogli nakładać sami. Powiedziałam pani, żeby wprowadzić jakiś limit, ale ona nie chciała się zgodzić. Dopiero później zorientowała się, że coś jest nie tak, kiedy ci sami ludzie, którzy wzięli 5 pełnych talerzyków ciasta (nie żartuję) zaczęli przychodzić po więcej.
Później nastąpiła fala dzieci w wieku przedszkolnym z rodzicami, którzy zachowywali się kulturalniej. Oczywiście dzieci chciały brać same, ale rodzice tłumaczyli im, że "pani nakłada" (ta pani to ja XDD)