🖤🩵🤍🩵🖤
Hejka!
– Co u Was słychać?
– Jakie plany na weekend?
– Macie swój pamiętnik?

– Nie pytajcie, jak minął mi dzień w szkole. 3 geografię to gorszy stan umysłu od 3 matematyk, a w dodatku na raz… W domu sytuacji nie komentuję, bo wybuchnie wojna domowa.
W każdym razie musiałam posłuchać sobie czegoś dobrego po takim dniu. A tak się składa, że Ateez i Jin z BTS wydali dzisiaj albumu. Ocena pierwszego zaraz, z drugiego przesłuchałam tylko „Running Wild” – i słychać w niej styl Jina, jest taka emocjonalna, jakby opisująca jakąś przygodę. Takie daje mi poczucie. A teledysk z psem – cudo 🩵
– Nauka, rzecz jasna. Prezentacja z angielskiego, przygotowanie się na konkurs angielsko-niemiecki, opis obrazu na polski, matematyka. A jak zostanie czas, to pewnie będę odsypiać. Do niczego więcej się nie nadaję.
– Ja sobie założyłam ostatnio, bo uznałam, że nie będę krzywdzić nikogo moimi opowieściami dziwnej treści i pokręconymi przemyśleniami. Zobaczę, czy jakoś mi to pomoże czy tylko będę więcej gapić się w ekran (bo pamiętnik jest na tablecie).

Dobra, teraz moja ocena albumu Ateez „Golden Hour Part 2”. Pamiętajcie, że jest BARDZO subiektywna i każdy może mieć swoje zdanie. Więc nie hejtujcie mnie za to bez potrzeby, plis… Od razu ostrzegam – nie biorę pod uwagi „Scene 1: Value”, bo to jest taki wstęp trochę bardziej niż pełna piosenka.

5. – „Ice On My Teeth”
Jest to główna piosenka na albumie, najbardziej reklamowana, najwięcej o niej można było usłyszeć + zobaczyć teasery. Miło było mi usłyszeć Yeosanga w refrenie (on jest moim biasem, stąd bardziej zwracam na niego uwagę), tylko, że refren mi się nie podobał za bardzo… Czy po prostu ten podkład na jakimś instrumencie dającym indyjską melodię w połączeniu ze spokojniejszym rapem do mnie nie przemawia. W „Birthday” ten styl mnie zaskoczył i za bardzo mi się podobał teledysk (scena z literkami i Yeo 🩵), żeby mnie to tak zniechęciło. A tutaj… nie bardzo już mi to podeszło. Dodatkowo to, że słucham muzyki dosyć cicho w domu i myślałam na początku, że śpiewają coś innego niż „dentist” (w stylu 2 razy „tennis”, nic innego) mnie odstraszyło.
Może bardziej pozytywnie zakończę tym, że zdjęcia do konceptu są po prostu świetne a taniec w refrenie ciekawy (znowu przypomina mi „Birthday”). Plus motyw szachów jest super.

4. „Man On Fire”
Po tytule spodziewałam się czegoś mocnego w stylu „Matz”, bo mi bardzo przypomniał początek refrenu z piosenki duetu. A tutaj mamy zaproponowany utwór, który ma połączenie rytmów latynoskich (takie bębny jakby) z nieco mroczniejszym klimatem. I choć ten początek na pierwszy rzut oka wydaje się być nieco zdezorganizowany, to dalej refren i piosenka są zrobione po prostu hot. Gdzie jak mówię tak, to znaczy, że naprawdę tak jest. Plus widzę, że dali tu kilka linijek, żeby słuchacze się zdziwili (typu Yeo i Jongho „I want you so bad” i ten ostatni rap Hongjoonga… co to miało znaczyć?) i szepty.
Choć lubię ten latynoski rytm w piosenkach, to ten hot koncept jest dla mnie minusem. Stąd 4 miejsce.

3. „Enough”
Od tego miejsca zaczynają się piosenki, które naprawdę mi się podobają i musiałam je uporządkować podstawie drobnostek. Więc możecie je traktować jako równie dobre.
Ta piosenka brzmi jak z jakiejś przygodowej k-dramy. Ja bym powiedziała, że brzmi jak jakaś emocjonująca opowieść z jakimś szlachetnym, cennym przekazem. Zauważyłam także, że jest w dużej części po angielsku, więc brawa dla wykonawców, że tak dobrze radzą sobie z angielskim.

2. „Selfish Waltz”
To była 2 piosenka z albumu, jakiej przesłuchałam i byłam pod dużym wrażeniem na początku. I nadal jestem. Jest to pęknięto rodzaju ballada, ale nie taka w smutnym tonie jak „Empty Box” i przerywnikami w postaci rapu Mingiego i Hongjoonga. Ale wcale tego nie psują, urozmaicają to piosenkę. A poza tym wstęp Yeo i wysokie nuty Jongho na końcu są piękne. No i nawet Wooyoung coś zaśpiewał (a na albumie nie śpiewa dużo, chyba że w głównej piosence, w ktorej nie słuchałam tak uważnie).
W skrócie to ballada z wiosenną, żywszą nutą. Bardzo ładna.

1. „Deep Dive”
Gdy słuchałam wszystkich piosenek na preview, nie wywarła na mnie takiego wrażenia. Jednak w całości brzmi znacznie lepiej. Też jest podzielona na różne części, jak „Man On Fire”, jednak one tworzą spójną całość. Refren ma taki fajny flow, ten elektroniczny rytm z takimi jakby kropelkami wody pasuje tu idealnie.
Jedyny minus – mam poczucie, jakby była za krótka przez to, że ucina się po rapie Hongjoonga. Ale dzięki temu można słuchać jej w pętli bez wrażenia, że się kończy.
I Yeo dostał w końcu linijki 🩵

To moja ocena piosenek z albumu. Jest subiektywna, więc każdy może mieć inne zdanie o tym, który utwór jest najlepszy. Moje opisy mogą po prostu pomóc przy wybieraniu, której piosenki posłuchać jako pierwszej.

Dziękuję za przeczytanie i miłego dnia 🩵

A Jake’owi z Enhypen wszystkiego najlepszego! 🎉
🖤🩵🤍🩵🖤