@.Roza. ok
To tak. Ogólnie na początku nie chciałam, by tak się to skończyło. To miała być normalna rozmowa. Może i fakt, nie zaczęłam zbyt miło, ale byłam lekko zirytowana tymi marzeniami. Nie będę się tu rozpisywać na ten temat, sama chcesz, by już tego nie ciągnąć, to nie będę. Może to ja jestem tak dziwnie nastawiona do nich, ty normalnie, jak większość ludzi. Nie wiemy nie znam się. Za to wiem jedno. Może i miałam gorszy dzień, może nie, może ta "kłótnia" wybuchła przeze mnie, może przez ciebie, ale strasznie się wkur.wiłam, a pomimo tego starałam się pisać z jak najmniejszą ilością przekleństw i gorszych słów, ale coś mi nie wyszło, za co mogłabym przeprosić. Czy to zrobię? Może. Widzę teraz, co zrobiłam nie tak. Podczas tej dyskusji w myślach nazywałam cię debilem i kimś, kto jest wielbicielem "cudowności", kto się przymila, kto myśli "ooo, napiszę tak, to będzie miłe", "oh, bo marzenia to życie całe". Dalej mam wrażenie że taką wielbicielką jesteś. Nie chciałam, byś się "obwiniała" o rozpętanie kłótni, czy byś pisała o sobie jako osobie atencyjnej. Później jednak zrozumiałam, że nie przestaniesz. Zachowujesz się po prostu jak osoba "omg, życie to cudo", jak taka naiwna wierząca we wszystko. A może zachowałaś. Z reguły taka nie jesteś. Chyba. Przecież cię w realu nie znam. Masz problem o wszystko. Ale to jest mniej istotne. Może i byłam wredna, ale chociażby mówiłam z reguły co myślę. Możesz się z tego cieszyć lub nie, mam to gdzieś, ale wiedz, że ani razu tu nie skłamałam. Może używałam lżejszych słów czy eufemizmów, ale ani razu nie napisałam tu kłamstwa. Marzenia i "boże, to jest cudowne" to nie mój klimat. No i wiele razy chciałam cię wyśmiać. Może nie aż tak, ale w pewnym stopniu. Wiele z tego brzmiało dla mnie mega głupio i bezsensownie, aż śmiesznie. Jakbym rozmawiała z tobą w realu to najprawdopodobniej chciałabym ci przywalić. No. Ale piszemy przez internet, więc słowa to najsilniejsze, czego mogę użyć. Może czasami używałam słów za mocnych, ale nie żałuję. Jeśli cię uraziłam… Na razie też niezbyt tego żałuję. Jedyne czego mogę żałować, to to że się odezwałam na początku.
To chyba wszystko.