Jezu, szkoda, że nie zobaczyłam wcześniej.
Nie usuwaj się…

Pamiętasz jak kiedyś powiedziałam ci, że wyciągasz ze mnie to co najlepsze? Czuję, że mnie rozumiesz i nie chcę żebyś odeszła… Proszę nie rób tego… Wiem, że to twoja decyzja ale żałuję, że nie było nam dane poznać się jeszcze bliżej i w realu. Jeśli zamierzasz na prawdę odejść to mam nadzieję, że zobaczysz ten wpis i przeczytasz to co mam ci do powiedzenia.
Jest to jedno ale ważne słowo.
Dziękuję.

Dziękuję za te nasze rozmowy i za pomaganie mi. Pomaganie mi, i psychicznie , i we wbiciu SG, i we wszystkich innych sprawach. Byłaś moją przyjaciółką i nawet kiedy już cię nie będzie, zostaniesz w moim sercu. Ja cię nie zapomnę. Nie oczekuję tego samego, wiem, że pewnie masz masę innych przyjaciół w Internecie (w realu podobno nie masz) ale ja mam, a raczej miałam tylko ciebie i Bright. Jasne w realu też mam przyjaciół ale on znają tylko moją maskę. Nie przedłużając, jeszcze raz dziękuję…

Pamiętaj, każdy pisze własną historie i nawet jeśli twoja zaczyna się smutkiem lub załamaniem głównego bohatera, to nie znaczy, że nie może on być szczęśliwy. Wszystko zależy od ciebie i w jakim charakterze będzie twoja historia, możesz ją jeszcze szczęśliwie poprowadzić. Jak osiągniesz pełnoletność świat, radość i zwrot akcji zależy od ciebie.

„Ave Atque Vale”~
(Słowa często wypowiadane w mojej ulubionej serii książek po śmierci którejś z postaci, znaczy tyle co „Witaj i Żegnaj”, są oznaką szacunku, braterstwa lub po prostu przyjaźni.)