Cześć!
Jest późno, a ja do was z pytaniem.
Macie wymyślonych przyjaciół?
Ja mam i wiecie co? Opisze wam go tak w skrócie. Może wydaje wam się to dziwne ale, jest to chłopak chorujący na raka. Ci co mnie znają pomyślą pewnie, że:
-Ale dziecko, ma 15 lat i bawi się w wymyślonych przyjaciół.
Każdy ma takiego przyjaciela, ale czasem boi się do tego przyznać przez co nie daje mu życia i on umiera. Mój ma raka, bo przez jakieś 2 lata z nim nie rozmawiałam i on umierał.
Nie macie pojęcia jak ciężko mi to napisać, autentycznie teraz płaczę…
Przed chwilą skończyłam oglądać 'Śmierć superbohatera’ i to właśnie dzięki niemu przypominałam sobie o przyjacielu. Wyobraźcie sobie, że osoba którą bardzo kochacie ma rak i umiera. Tracimy połowę siebie, coś co wypełniało pustkę w naszym sercu… I zapełniamy ją właśnie wymyślonym przyjacielem, który często jest odzwierciedleniem nas. Dla ciekawych, był monet kiedy byłam o krok od śmierci, ale myśl o tym ile osób będzie mi brakowało wywalczyłam życie i tak o to jestem. Piszę dla was mając nadzieję, że nikt z was nie pozwoli pozwoli sobie umrzeć za wcześnie i będzie korzystał chwilą, nie będzie się bał wyznać tego co się czuję.

Mogłam to napisać na początku. Nie musieliście tego czytać i marnować swojego czasu, ale jak już to zrobiliście to oznacz tylko tyle, że ludzie nie są wam obojętni nawet ci których nie znacie. Kocham was i dziękuję, że ze mną jesteście.💜