@_Peppermint_ Ocelot wielki, ocelot (Leopardus pardalis) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae)

Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Felis pardalis[2]. Holotyp pochodził ze stanu Veracruz, w Meksyku[37].

Najnowsze analizy filogenetyczne oparte o mtDNA wykazują, że L. pardalis dzieli się na cztery główne grupy geograficzne[33]. Populacje z Ameryki Środkowej i południowej Ameryki Południowej tworzą monofiletyczne grupy, natomiast populacje z północnej Ameryki Południowej dzielą się na dwa odrębne, rodowe klastry[33]. Jeden klaster geograficzny znajduje się w północnej północno-wschodniej Ameryce Południowej (Gujana Francuska i północna Brazylia), natomiast drugi w Ameryce Środkowej i północnej północno-zachodniej Ameryce Południowej (Panama, Trynidad, Wenezuela i północna Brazylia)[33]. Badania morfometryczne sugerują, że w obrębie L. pardalis mogą występować dwa odrębne gatunki (pardalis i mitis), ale wymaga to dalszych badań[33]. Tradycyjnie uznawano dziesięć podgatunków[37][38], ale analizy z 2017 roku obniżyły tę liczbę do dwóch[39]. Również autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki[33].

Etymologia
edytuj
Leopardus: gr. λεοπαρδος leopardos „lampart, pantera”[40].
pardalis: gr. παρδαλις pardalis „lampart”[41].
mitis: łac. mitis „łagodny, niegroźny”[42].