Opowiadania mogą zawierać treści nieodpowiednie dla osób nieletnich. Zostaje w nich zachowana oryginalna pisownia.

dust

Zaznacz poprawną odpowiedź, aby przejść do następnego pytania.
Quiz w Poczekalni. Zawiera nieodpowiednie treści? Wyślij zgłoszenie

Komentarze sameQuizy: 19

FallenPuppeteer

FallenPuppeteer

Napisać dwa arcydzieła w tak krótkim czasie to dopiero sztuka.
Przepiękne ognisko z podpłomykami.

Odpowiedz
KoronaBogna

KoronaBogna

super quiz

Odpowiedz
KoronaBogna

KoronaBogna

hej możesz dodać znów przeklętom niemogę się doczekać nexta

Odpowiedz
1
KoronaBogna

KoronaBogna

Święte słowa

Odpowiedz
2
goldenblue

goldenblue

Piękne…
Nie wycisnę z siebie więcej.
Po prostu to co tworzysz… jesteś aniołem, powtarzam a n i o ł e m …

Odpowiedz
1
n0body

n0body

woah… nie wiem co napisać

naprawdę przepiękna praca🖤

Odpowiedz
1
Julie_Chocolate

Julie_Chocolate

Piękne… 💙💙💙

Odpowiedz
1
.Emisia.

.Emisia.

Ale to piękne…
Tylko tyle z siebie wycisnę…

Odpowiedz
1
Atlantic

Atlantic

•  AUTOR

@.Emisia. A ja nie powiem chyba nic więcej niż „dziękuję” – ostatnio w ogóle dziwnie brakuje mi sensownych słów🖤

Odpowiedz
1
.Emisia.

.Emisia.

@Atlantic po przeczytaniu miałam taką burzę myśli w głowie… że żadne słowa nie pasowały, aby opisać to dzieło
Nie ma za co!

Odpowiedz
1
gummy.angels

gummy.angels

chciałem wspomnieć o błędach ortograficznych…
ale przecież wspomnienia zawierają błędy, są błędami.
przeczytałem to opowiadanie dwa razy, i i tak nie zrozumiałem, nie odkryłem głębi tego przekazu.
a że akurat czytam Małego Księcia, bardzo skojarzyło to mi się z tym utworem.
porównania są bardzo oryginalne i zachowujesz się jakbyś… płonęła.
jakbyś była tymi ogniskami, podpłomykami…
ale chwila,… jesteś.
te wspomnienia to częsć ciebie ale nie chcesz nazywać marzeń o powrocie do dawnych lat wspomnieniami.
tak jakby…
chyba…
nie jestem pewien…
ale słowo piekne tego nie opisuje.
prawdziwe, tak.
t-to jest prawdziwe.

Odpowiedz
3
Atlantic

Atlantic

•  AUTOR

@gummy.angels Nawet nie masz pojęcia jak bosko brzmi określenie „prawdziwe” dla mnie, która w zasadzie chyba już przyjęła do wiadomości fakt, że żyje w iluzji. Bardzo trwałej, ale jednak iluzji. To trochę wpływ Einstaina, trochę… więcej niż trochę nordyckej mitologii, zapewne mojego własnego pragnienia wygody, bo… czasem dobrze jest sądzić, że wszystko jest tylko chwilą. Iskrą. To wygodne i na swój sposób miłe. Taka „prawdziwość” mogłaby trwać.

A, jeszcze jedno – „zachowujesz się jakbyś… płonęła”. Boże, kocham Cię za to zdanie, bo w zasadzie to jest wszystko. To, co wyżej można już rzucić w cholerę, cztery słowa i wszystko zostało powiedziane. Tak się czuję, jakbym płonęła. Tylko że płonę jak zupełnie inne ogniska, te wojskowe, palone na korze brzozy w dziurze wykopanej gołymi dłońmi, te, które mają być za wszelką cenę niewidoczne.

Jakby nie patrzeć, wszyscy trochę się spalamy🔥

Odpowiedz
2
gummy.angels

gummy.angels

@Atlantic z pewnością nie mam.
coraz bardziej przypomina mi to wszystko Małego Księcia…
coś stworzonego, ukształtowanego przez życie. Feniksy płoną i gasną, pozostaje popiół.
Tylko że życie Feniksów to pętla.
a ludzi nie.
Feniksy przezywaja biliony żyć,względnie takich samych ale mimo wszystko innych.
w życiu ludzi wszystko się zmienia.
zaczynamy byc sztucznie prawdziwi, wyobraźnia gaśnie, wszystko blaknie.
dorastamy.
a niektóre słowa zostaja wyryte w naszym sercu.
to wspomnienia które pamietamy do ostatnich dni lecz one stopniowo blakną.
to jak (((([[[[{{}}]]]]])))) ze strony bliskiej ci osoby.
a to ostatnie zdanie…
nadaje się na cytat 🔥

Odpowiedz
2
Atlantic

Atlantic

•  AUTOR

@gummy.angels Heh, „Mały Książę” ma specjalne miejsce w moim sercu. Prawdę mówiąc, chciałabym wiedzieć, czy Antoine naprawdę pojmował świat w ten sposób, czy zmuszał się do tego. Z jednej strony ta druga opcja wydaje się nieprawdopodobna, a z drugiej… nawet nie zdajemy sobie sprawy jak świetnymi kłamcami są ludzie, dopóki nie zobaczymy, że mówili prawdę tylko wtedy, gdy kłamali. To jedna z tych książek, przez które na chwilę wszystko staje się prostsze, przyjaźń, miłość, wolność… I wiesz, że dorosłeś, kiedy zaczynasz zastanawiać się, czego symbolem jest ten baranek.

„Zaczynamy być sztucznie prawdziwi” – to też dobre. Sztucznie prawdziwi, prawdziwie sztuczni, pełni prawdziwie sztucznej sztuki… I tak dalej. To też swego rodzaju pętla, ale brakuje mi w niej tej pauzy, jaką u feniksów jest spopielenie się. To śmieszne, że nawet ogień płonie za szybko.

Odpowiedz
1
gummy.angels

gummy.angels

@Atlantic kłamstwo to prawda, prawda to kłamstwo.
myślę że miał takie chwile w życiu, w których wymyślał historie, cytaty.
takie powroty do dzieciństwa.
coś takiego jak ty.
nie da się mówić prawdy, jeśli się jej nie poznało. a ludzie nie poznali prawdy bo umieją… umieją tylko kłamać lub ukrywać część prawdy.
czego symbolem jest baranek, pudełko.
mnie szczególnie poruszyło właśnie pudełko. Mały Książe musiał mieć wielką wyobraźnie i prawdę.
bo skoro w jego życiu wszystko było wyobraźnią, nim, to nie zaznał kłamstwa.
ale Antoine nie widział przyjaciół, bo oni nie istnieją. więc wymyślił przyjaciela, który nie zaznał kłamstwa.
co do przyjaciół, prawdziwych. oni istnieją tylko na początku, są iluzją, potem dorastamy i poznajemy kłamstwo.
nie mamy uczuć, w pewnym sensie zabijamy.
siebie.
tracimy te złote serce które mieliśmy w dzieciństwie.
tracimy łzy, prawdziwe emocje.
ja już wątpie czy to co mam to prawda.
strzeżona w fortecy z grubymi murami.
wspomnienia, nie umiem.
ale każda postac jest jakąś emocją.
róża – przyjacielem, kłamcą
baranek – dzieciństwem, wyobraźnią
Mały Książe – wyobraxnią, niewinnością, brakiem kłamstwa.
i tak dlaej.
tracimy siły by marzyć.

Odpowiedz
1
Atlantic

Atlantic

•  AUTOR

@gummy.angels „Tracimy siłę, by marzyć” – znowu uczepię się tego ostatniego zdania, jeśli pozwolisz.

Nigdy nie mieliśmy tej siły, przynajmniej ja nie miałam. Ludzie w grunvie rzeczy nie potrafią tworzyć, nawet nasze sny składają się z tego, co już widzieliśmy. Marzenia pojawiają się wtedy, kiedy pragniemy wrócić do tego, co było. A ponieważ czas mija, ludzie marzą. Do czego mógł wracać Antoine, piszący „niby” dla swojego przyjaciela, a w rzeczywistości bardziej dla samego siebie? Do pokoju. To doi pokoju wracają ludzie w czasie wojny, to o pokoju marzą. Dlatego jest baranek, od zawsze symbol pokoju, zamknięty w pudełku w taki sposób, że na wskroś przesiąknięty wojną człowiek nie jest w stanie go zobaczyć. Jakby nie patrzeć, to okrutne.

Odpowiedz
2
gummy.angels

gummy.angels

@Atlantic Nie mieliśmy, mieliśmy iluzję, że umiemy.
Takie osoby jak Antoine zatrzymały tą iluzję, wzpomnienie jej.
Mamy wspomnienie koloru a wszystko jest bezbarwne.
Jakbyśmy… odlatywali… Odpływali… Coś tracili…
Tylko w książkach przyjaciel zabija przyjaciela by oszczędzić mu cierpień. A jeszcze rzadziej zdarza się żeby człowiek popełniał samobójstwo by oszczędzić sobie cierpień.
Świat to kłamstwo, przywiązanie i łzy.

Odpowiedz
1
Atlantic

Atlantic

•  AUTOR

@gummy.angels Lubię to słowo. Iluzja. Kiedy przyjmuje się ją jako ogólną, uniwersalną definicję, wszystko staje się prostsze. Taki… nieprzypadkowy przypadek. Coś, co dzieje się bez konkretnego celu, a jednak coś z tego wynika. Cel wyznaczany jest podczas swojej własnej realizacji. Fajnie byłoby żyć w ten sposób. Takie fizyczne carpe diem.

Odpowiedz
1
gummy.angels

gummy.angels

@Atlantic właśnie. znaczeniem tego słowa jest samo to słowo, może być wszystkim.
nieprzypadkowy przypadek to zdecydowanie jedna z lepszych, mniej ostrych definicji.
coś dziwnego… nie umiem określić tego bardziej poetyckim słowem.
coś czego ludzie nie widza a mimo wszystko do tego dążą…cel?
dawno już zapomnieli czym jest i co robi.
po prostu idą przed siebie.
nie wiedzą co to ale poszli by za tym na koniec świata.
chyba właśnie odkryłem czym jest mit o Bogu.
czyms do czego ludzie dążą, choć juz zapomnieli.
śmierć? błogosławieństwo? koniec?
kłamstwo powtarzane przez lata staje się prawdą.
atomy to kłamstwo?
bo chyba to nie bezpośrednio mówi chrześcijaństwo (czyt: kłamstwo wypowiedziane…) nawet się rymuje.

bez urazy

Odpowiedz
1

Nowe

Popularne

Kategorie

Powiadomienia

Więcej